كرد چيست ؟ فرمودند : مرادِ خداوند علىّ بن أبى طالب صلوات الله عليه است . فرمودند : آيا ميدانى مراد از آن راههائى را كه نبايد از آن پيروى كرد كه انسان را از راه خدا باز ميدارد كدام است ؟ ! عرض كردم : نميدانم ! فرمودند : مراد و منظور خدا ولايت فلان و فلان است . فرمودند : آيا ميدانى كه مراد از راهى كه بايد از آن پيروى كرد ؛ و در صورت پيروى از راههاى ديگر انسان را از پيروى از آن راه باز ميدارد كدام راه است ؟ فرمودند : خداوند از آن راه علىّ عليه السّلام را قصد كرده است » . در تفسير آيه شريفه : أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ . « 1 » در « غاية المرام » يك روايت از طريق عامّه و سه روايت از طريق خاصّه وارد است كه مراد از صراط مستقيم در آن علىّ بن أبى طالب است ؛ و ما از طريق خاصّه يك روايت از آن را مىآوريم : محمّد بن يعقوب كلينى با إسناد خود از محمّد بن فضيل از حضرت امام موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت مىكند كه : قَالَ : قلت : أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ قَالَ : إنَّ اللهَ ضَرَبَ مَثَلًا : مَنْ حَادَ عَنْ وَلَايَةِ عَلِىٍّ كَمَنْ يَمْشِى مُكِبّاً عَلَى وَجْهِهِ لَا يَهْتَدِى لِامْرِهِ وَ جَعَلَ مَنْ تَبِعَهُ سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ و الصِّرَاطُ

--> ( 1 ) آيه 22 ، از سورهء 67 : الملك